De Monumenten van Philippe Herreweghe

Honderdvijfentwintig jaar geleden klonk er voor het eerst muziek op de plaats waar nu de Gouden Koningin Elisabethzaal staat. Ontegensprekelijk een monument.
Een monument is er voor iedereen, maar is tegelijkertijd iets heel persoonlijks. Wat betekent het woord ‘monument’, welke connotaties roept het op? Elk magazine stellen we dezelfde drie vragen aan enkele interessante persoonlijkheden. 
Philippe Herreweghe is als dirigent al meer dan 25 jaar verbonden aan Antwerp Symphony. De wereldvermaarde expert van de historische uitvoeringspraktijk dirigeerde net Beethovens Vijfde Pianoconcerto met pianist Pierre-Laurent Aimard en Schumanns Vierde Symfonie met het Antwerp Symphony Orchestra. In oktober en november herneemt hij met Antwerp Symphony Schumanns Szenen aus des Goethes Faust in de Gentse opera, en in april 2023 brengt hij samen met het orkest en Collegium Vocale Gent het Requiem van Verdi.

  1. Wie of wat is voor jou een monument?

“Een monument draagt de diepe, essentiële waarden van ons mens zijn uit. Zelfs heb ik het voorrecht mijn leven met monumenten door te brengen: Schumann, Beethoven, Mozart, Dvořák, Bach. Ik werk dus eigenlijk in de monumentenzorg, of dat hoop ik althans. Mijns inziens is dat de kernverantwoordelijkheid van elke beschaafde gemeenschap, en ik ben meer dan gelukkig om daarin een bescheiden bijdrage te kunnen leveren.”

“De keuze van die monumenten, van onze waarden dus, is echter zeer subjectief. Toen de beroemde jockey Eric de Saint Roman in Parijs met zijn zevenjarig zoontje voorbij een ruiterbeeld van Richelieu liep, vroeg die: ‘Wie is dat, papa?’ Eric de Saint Roman, lichter dan snugger, antwoordde: ‘Die meneer ken ik niet, maar dat paard is ongetwijfeld Sea Blue, drievoudig winnaar van de Prix de Diane in Chantilly.’”

  1. Welk monument mag van zijn voetstuk gehaald worden?

“Geen woorden, maar daden! In mijn jeugddagen stond Gent vol met standbeelden van Madam Pheip, de beste vriendin van Nero. Ondanks haar duidelijke kwaliteiten – een gedreven feministe, een toegewijde pleegmoeder voor Petoetje en Petatje – was het idee van een verstokte kettingrookster op plaatsen waar onze schoolgaande jeugd dagelijks voorbij liep voor mij een brug te ver. Mijn actiecomité met Gerard Mortier zorgde voor zware conflicten met de V.V.V.V.P., de Vlaamse Vereniging voor Verstokte Pijprokers, maar uiteindelijk wonnen we het pleit: in Gent staat geen enkel standbeeld van Madam Pheip meer!” (lacht)

  1. Wie verdient een monument?

“Als ik een biografie lees over onze koloniale helden, adellijk of niet, heb ik meer de indruk dat het over de maffia gaat. Het moet dus zeker iemand uit de wetenschappen zijn. Het is tenslotte de wetenschap die de mensheid vooruit helpt. Daarnaast liefst ook een vrouw. Er zijn, behalve wat naakte graties, al zo weinig vrouwelijke standbeelden – zeker sinds mijn actie in Gent!”

“Waarom bijvoorbeeld niet Ada Lovelace, de enige dochter van Lord Byron? Zij was een eminente wiskundige die aan de basis lag van de ontwikkeling van de computerwetenschappen. Zonder haar stonden we vandaag niet waar we nu zijn.” SS

Categorieën:Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s