Het seizoen van… Elim Chan

Tijdens het afgelopen seizoen mochten we (weliswaar met enkele onderbrekingen) opnieuw de deuren opengooien voor het grote publiek, na een moeilijk coronaseizoen. Aan het einde van dit seizoen blikken we terug: hoe heeft onze chef-dirigent dit zelf ervaren?

“Er zijn zoveel fijne concerten geweest het afgelopen jaar, maar ik kijk met een grote glimlach terug naar het concert met Gil Shaham, begin februari. De levensvreugde en de energie spatte ervan af. Je zag de ogen van de volledige vioolsectie fonkelen toen hij de eerste noten van Brahms inzette. Zoveel passie, zoveel spelplezier! Hij gaf alles vanaf de eerste repetitie tot het eindapplaus van het concert. Het maakt ook iedereen in het orkest extra hongerig. Het is fascinerend hoe één man zoveel mensen kan inspireren en boeien. Op zulke momenten merk je dat een concert veel meer is dan gewoon muziek. Het is een ervaring die je samen deelt.”

“Zoveel passie, zoveel spelplezier! Hij gaf alles vanaf de eerste repetitie tot het eindapplaus van het concert.”
Copyright: Antwerp Symphony & Vincent Callot

“Daarnaast kijk ik ook blij terug naar het concert dat we begin mei speelden in het Paleis voor Schone Kunsten in Brussel. De aanloop kan je op zijn minst tumultueus noemen, toen Martha Argerich wegens ziekte moest afzeggen en Alexei Volodin last minute inviel. Je voelde dat de mensen in de zaal gewoon zin hadden in het concert, ook zonder Argerich. De energie zinderde in de zaal, en het applaus dat telkens losbarstte deed zoveel deugd. Het gaf een boost om tijdens de daaropvolgende concerten in België en Nederland datzelfde gevoel te proberen evenaren.”

“Het Antwerpse publiek was ook telkens een droom om bij thuis te komen. Zeker na de voorbije twee jaren voelde het bijzonder om zo warm onthaald te worden in onze residentie. Want je moet weten: het Antwerpse publiek weet wat het wil. Bij een matig concert krijg je een matig applaus. Maar bij een fantastisch concert springen ze meteen recht. Die connectie tussen wat op het podium en in de zaal gebeurt is echt uniek. Ook om na het concert met de Vrienden na te praten en die gedeelde belevenis, die gedeelde emoties, te kunnen uiten. Het is fijn om deze prachtige muziek samen te kunnen beleven.“

“Die connectie tussen wat op het podium en in de zaal gebeurt is echt uniek.”
Copyright: Antwerp Symphony & Vincent Callot

“Het seizoen is nog maar net voorbij, maar mijn blik is al volledig op ’22-’23 gericht. Het Openingsconcert met Patricia Kopatsjinskaja is al meteen het eerste waar ik me op verheug. Haar energie is, net zoals bij Gil Shaham, enorm aanstekelijk, en ik kijk ernaar uit om voor de eerste keer met haar samen te werken. Ook Ein deutsches Requiem van Brahms wordt bijzonder. Voor ik begon te dirigeren, heb ik het werk zelf nog gezongen als koorlid. Om dat dan nu te brengen met mijn Antwerp Symphony én met Collegium Vocale Gent, een van de beste koren van de wereld, is echt een droom die uitkomt.” SS

Categorieën:Uncategorized

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s