Noorse klasse – Tine Thing Helseth viert nieuwjaar in Antwerpen

Het traditionele nieuwjaarsconcert van Antwerp Symphony wordt in 2021 extra bijzonder dankzij de Noorse trompettiste Tine Thing Helseth. Op het programma staat het virtuoze Trompetconcerto van Alexander Aroetjoenjan, muziek die Tine al haar hele professionele leven met zich meedraagt. Ze vertelt haar verhaal vanuit haar dressing annex studeerkamer in Oslo.

Waarom koos je voor trompet?
Mijn beide ouders zijn amateurmusici, dus ik groeide op in een wereld van muziekverenigingen. Ik dacht echt dat iedereen een instrument bespeelde (lacht). Mijn moeder speelde trompet in die tijd, maar een maand voor ik geboren zou worden schakelde ze over op de grote trom omdat haar ademsteun door de zwangerschap niet meer optimaal was. De dag na de eerste repetitie waarop ze slagwerk speelde, werd ik plots geboren. Het is een verhaal dat ze nog steeds graag vertelt. Maar het is een feit dat ik slechts enkele maanden oud was toen ik elke maandag meeging naar hun repetitie van het harmonieorkest.

Je was amper zeven jaar oud toen je begon met trompet. Was het liefde op het eerste gezicht? Ik kan me inbeelden dat het niet het meest vanzelfsprekende instrument is voor een kind.
Er zijn foto’s waarop ik als éénjarige doe alsof ik trompet speel en ik ben het later tijdens de lessen ook steeds als een soort speelgoed blijven benaderen. Dit in tegenstelling tot de piano; toen ik vijf jaar oud was kreeg ik pianolessen, maar daar ben ik – helaas! – snel mee gestopt wegens te saai. Trompet was plezieriger en mijn familie vertelt me dat ik vanaf het begin een mooie en natuurlijke klank had. Wellicht had ik een soort fysiek talent voor trompet.

Trompet spelen is inderdaad fysiek uitputtend, maar jouw toon is steeds open en ontspannen. Heb je een dagelijkse routine om je conditie op peil te houden?
Die zou ik moeten hebben (lacht)! Net voor de uitbraak van het coronavirus ging ik elke week enkele keren joggen en dat heb ik een tijdje volgehouden, maar nu doe ik niets. Vroeger wilde ik steeds de beste zijn in alles, maar door het volwassen worden heb ik gemerkt dat ik eigenlijk best lui ben. Toch heb ik verrassend genoeg een goede conditie, misschien net omdat ik trompet speel. Wellicht hebben mijn leraars ook een rol gespeeld: hun focus lag steeds op een zo economisch mogelijk gebruik van je krachten. Daarom ziet het er misschien allemaal moeiteloos uit, maar dat komt niet per se overeen met wat er binnenin allemaal voor moet gebeuren.

Je zal op ons nieuwjaarsconcert het Trompetconcerto van Aroetjoenjan spelen. Wat betekent dat concerto voor jou persoonlijk?
Ik speelde het voor het eerst toen ik ongeveer 15 jaar oud was, dus ik draag dit concerto al een tijdje mee. Dat in combinatie met het feit dat ik in de loop der jaren ook ben gegroeid als musicus, maakt dat je zo’n werk toch altijd opnieuw moet studeren op een bepaalde manier. Je moet afraken van de oude ‘kwelgeesten’ zoals passages die vroeger moeilijk waren, maar die door je persoonlijke evolutie geen probleem meer vormen. En zo is dat concerto bij wijze van spreken samen met mij opgegroeid. Ik heb het altijd bijzonder aantrekkelijke muziek gevonden omdat het boordevol catchy thema’s zit.

Opvallend genoeg waren trompetconcerto’s schaars tijdens de 19e-eeuwse romantiek en dat na de rijke barok- en klassieke periode. Gelukkig herontdekten 20e-eeuwse en hedendaagse componisten de trompet als soloinstrument en onder meer het concerto van Aroetjoenjan bewijst dat het ook lyrisch kan zijn. Hoe sta jij tegenover het solorepertoire voor trompet?
Toen ik op 18-jarige leeftijd internationaal begon op te treden als solist, maakte ik me zorgen over het repertoire voor trompet. ‘Waarom is er niet meer muziek?’, dacht ik. Violisten, cellisten en pianisten hebben zo veel concerto’s die ook nog eens erg kwalitatief en gekend zijn. Componisten zoals Aroetjoenjan en andere toenmalige Sovjetcomponisten hebben gelukkig wel sterk bijgedragen aan het trompetrepertoire, maar buiten trompettisten kent niemand deze composities. Daarnaast is en wordt er veel hedendaagse muziek voor trompet geschreven en ik prijs mezelf gelukkig dat ik hieraan kan meewerken. Maar dat neemt niet weg dat ik me nog steeds afvraag waarom er tijdens de romantiek niet meer voor mijn instrument gecomponeerd werd. Het is zo expressief en er zijn prachtige solo’s in het romantische orkestrepertoire voor trompet. Een mogelijke reden is dat er geen virtuoos was voor wie men trompetconcerto’s zou kunnen geschreven hebben, zoals Brahms de violist Joseph Joachim had voor zijn vioolconcerto. Daarbij komt nog dat in die tijd veel koperblazers geen professionele musici waren, maar amateurs die er een andere dagjob op nahielden, terwijl in de barokperiode trompettisten wel in hoog aanzien stonden.

‘Ik ben een muzikant die van goede muziek houdt en dan maakt het niet uit over welk genre het gaat.’

In 2017 bracht je een popalbum uit, Never Going Back, met eigen nummers die je zelf zingt. Het klinkt fantastisch. Voelde je de nood om een keer iets helemaal anders te doen?
Ik hou al heel mijn leven van popmuziek, het is absoluut niet zo dat ik enkel naar klassieke muziek luister. Tijdens mijn jeugd hield ik van Madonna en Chicago en ook in harmonieorkesten kwamen alle soorten genres aan bod. Ik was 10 jaar toen Wannabe van Spice Girls uitkwam, de perfecte leeftijd om op slag fan te worden (lacht). Popmuziek heeft dus altijd een grote rol gespeeld in mijn leven en ik heb altijd andere dingen gedaan naast mijn solocarrière in de klassieke muziekwereld. Ik heb jazz, rock en tango gespeeld en ook altijd graag gezongen. Enkele nummers op het album Never Going Back waren eigenlijk al klaar sinds mijn tienerjaren, ik schreef ze voor mezelf. Toen ik 30 werd gaf een Noors platenlabel me carte blanche voor een nieuwe cd. Nadat we die oude nummers hadden gespeeld, vroeg de producer me om er meer te schrijven en dus heb ik vaak songs zitten schrijven die de dag erna al opgenomen zouden worden. De liedjes zelf gaan over de periode dat ik een half jaar lang alle concerten moest annuleren door oververmoeidheid en ik leerde dat er zoveel meer is dan enkel trompet spelen. Maar om op je vraag te antwoorden: ik ben een muzikant die van goede muziek houdt en dan maakt het niet uit over welk genre het gaat. En zingen en trompet spelen is voor mij in essentie precies hetzelfde. SP  

Vr 08.01.2021 — 20:00
Koningin Elisabethzaal, Antwerpen
Zo 10.01.2021 — 11:00 & 15:00
Cultuurcentrum Hasselt, Hasselt

Elim Chan dirigent
Tine Thing Helseth trompet
Nieuwjaarsconcert, met muziek van o.a. Sjostakovitsj, Strauss jr. en Aroetjoenjan

Tickets vanaf €42

Categorieën:Interview, Portret, Verdieping

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s