Eeuwige tweede – Musici van Antwerp Symphony over hun ‘zilveren medaille-winnaars’

In 2009 liep Usain Bolt honderd meter in 9,58 seconden. Hij werd wereldberoemd en was de rest van zijn carrière de te kloppen man. Maar zowel Tyson Gay als Yohan Blake delen een zilveren medaille met een tijd van amper elf honderdsten van een seconde trager. Toch doen hun namen veel minder belletjes rinkelen. Hoe zit dat in de muziek? Welke componisten zitten er volgens onze musici net onder het toplaagje van Beethoven, Mozart, Brahms en Bach?

Eeuwige tweede.png

Een belangrijk verschil tussen sport en muziek is dat een sportieve prestatie objectief kan worden gemeten. De kwaliteitsbepaling van een muziekstuk daarentegen ligt in de handen van de pers, collega-componisten, liefhebbers en uitvoerders. De composities waarover de consensus over het niveau het grootst is, zijn het vaakste te beluisteren in de concertzaal. Logisch, maar zo komt het dat er heel wat werken net buiten de schijnwerpers blijven. Enkele musici van het Antwerp Symphony Orchestra vertellen over hun ‘zilveren medaille-winnaars’.

Een Deen en een Zwitser
Aldo Baerten, fluit solo van het orkest, kiest voor twee nationaliteiten die sowieso minder vaak op affiches verschijnen. Hoewel, in het geval van de Deense componist Carl Nielsen (1865-1931) hebben fans hun hartje kunnen ophalen tijdens de laatste seizoenen van het Antwerp Symphony Orchestra. In 2018 dirigeerde Giancarlo Andretta zijn Tweede symfonie, ‘De vier temperamenten’, in 2016 nam Edo de Waart zijn Vijfde symfonie onder handen en ook voor zijn kamermuziek en concertante werken voor fluit en klarinet brak het orkest recent een lans. Aldo verwelkomt deze opmars met open armen en ziet met name de concerto’s graag in de programmaboekjes: ‘Zijn Klarinetconcerto en Fluitconcerto zijn hoogstaande composities, origineel, recht uit het hart en geinspireerd door de natuur in het Noorden. Een echte aanrader!’ Naast Nielsen neemt ook de Zwitser Frank Martin (1890-1974) een bijzondere plaats in voor Aldo: ‘Martin schreef niet alleen schitterende ballades voor blaasinstrumenten, ook het Concerto voor zeven blazers, pauken en strijkers en de Études voor strijkorkest zijn het beluisteren meer dan waard.’

Bruch en Britten
De aanvoerder van de altvioolsectie Sander Geerts kiest voor een zelden gehoord werk van een nochtans bekende componist. Hij houdt een overtuigend pleidooi voor het Dubbelconcerto voor klarinet en altviool van Max Bruch (1838-1920), bekend dankzij zijn Eerste vioolconcerto. ‘Bruch hield niet van vernieuwing. Hij hield zijn hele leven vast aan het model van de romantiek a la Brahms en ging ook op oudere leeftijd niet mee met de vernieuwingen die aan het begin van de twintigste eeuw ontwikkeld werden. Maar hij doet dat op een hartverwarmende manier. Het Dubbelconcerto ademt een mooie, droevige en warme nostalgie.’ Paukenist Pieterjan Vranckx kijkt vooral uit naar de Four Sea Interludes van de Brit Benjamin Britten (1913-1976) die op 15 februari samen met Smetana’s De Moldau en Tan Duns Water Concerto (zie p. 6 in dit magazine) uitgevoerd worden. ‘Brittens Sea Interludes zijn vier prachtige symfonische tableaus, sterk beeldend op een zuiver instrumentale manier, net zoals je in De Moldau de Tsjechische rivier hoort stromen door de voortdurend kabbelende noten.’ SP

Categorieën:Interview, Verdieping

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s