Over de plaat die iets veranderde – Kaat Haest & Sander De Keere

Platen, boeken, films of schilderijen kunnen een leven veranderen. Daarom vragen we in elk nummer naar de klassieke plaat en een ander cultuurproduct die een belangrijke rol speelden in iemands leven. De antwoorden komen telkens van iemand uit de wereld van de klassieke muziek. Dit keer zijn dat Kaat Haest en Sander De Keere. Zij presenteren dit seizoen samen met Katelijne Boon de concerten van het Antwerp Symphony Orchestra.

Klassieke plaat
‘Ik kies voor een klassieke plaat die eigenlijk geen plaat is. Ik leerde klassieke muziek kennen door mijn grootvader. Hij was een enorme fan van Bach en wilde alle cantates verzamelen. Niet op cd, wel door ze te tapen. Als de cantates gespeeld werden op Radio 3, dan zat hij klaar met zijn cassetterecorder. Zo legden we samen een verzameling van bijna alle cantates aan. Mijn oma bewaart die bandjes nog steeds.’

‘We woonden vlakbij elkaar, maar toch kwam mijn grootvader me met de auto ophalen. Zo konden we onderweg naar Bach luisteren. Na een paar minuten waren we al aan zijn huis. Dan zaten we soms nog een kwartier in de auto op de oprit tot de cantate voorbij was. Bach kan je immers niet zomaar stopzetten.’ ‘Eén cantate kwam vaak terug: Ich habe genug, nummer 82. Dat was een van zijn lievelingscantates. Als ik er eentje moet kiezen, dan is het deze. Maar dan wel in de cassetteversie, handmatig zelf getapet.’

‘Vaak namen we de cantates samen op. Dat ritueel van opnemen en beluisteren hoorde er bij. En de mededeling “Luister eens welke nieuwe cantate ik nu heb opgenomen”, terwijl het natuurlijk om eeuwenoude muziek ging. Zo ga ik nu nog steeds om met klassieke muziek. Als ik presenteer of naar een concert ga, vind ik het fijn om die muziek te ontdekken. Vaak is het nieuwe muziek voor mij. Ik blijf er een paar dagen naar luisteren. Dat is een intuïtieve benadering.’

‘In het derde middelbaar maakte ik in de muziekacademie een eindwerkje over Bach. Mijn grootvader gaf me een stapel boeken over Bach, daar had hij er heel wat van. Niet veel later is hij gestorven. De boeken bleven bij mij. Hij heeft mij via Bach de ingang naar de wereld van de klassieke muziek getoond.’

Boeken
‘Taal en literatuur zijn mijn eerste grote liefde. Ik wil altijd boeken rond me hebben. Op reis neem ik graag boeken mee met een link met de bestemming: een auteur uit het land of een boek dat zich afspeelt in de stad waar ik naartoe ga. Fictie en realiteit lopen dan door elkaar. Het overkwam me voor het eerst tijdens de Romereis in het zesde middelbaar. Iemand raadde me De ontdekking van de hemel van Harry Mulisch aan. Op mijn zeventien was dat hét boek. Het slot speelt zich voor een groot deel af in Rome. Ik maakte dingen mee in de stad. En daar kwam dan een laagje literatuur bij. Ik vond dat een heel fijne ervaring. De herinnering aan de reis wordt zo ook de herinnering aan dat boek.’

‘Vorig jaar in Lissabon had ik dezelfde ervaring met De stad der zienden van José Saramago. Dat boek daar lezen, dat was fantastisch. Het is sowieso een geweldig boek omwille van de kracht waarmee Saramago op een heel heftige en poëtische manier een politieke situatie schetst. Het is een verpletterend boek, maar ergens ook hoopgevend. Er is een onderstroom mogelijk van mensen die in een stil, poëtisch, verbeeldend en toch krachtig verzet gaan. Dat boek lezen in Lissabon en er zelf rond lopen… dat werkte voor mij. Spelen met de manier waarop ik een boek ervaar, dat vind ik heel fijn.’

Vanaf dit seizoen presenteert Kaat Haest de concerten op zondagochtend. De afgelopen jaren presenteerde ze onze kamermuziekconcerten in AMUZ en de OORcolleges voor jongeren. Kaat werkt freelance voor Domestica Rotterdam, Storioni Festival, Musica, Muziekcentrum De Bijloke Gent en Concertgebouw Brugge. Tijdens de zomer is ze te horen op Klara.

 

Klassieke plaat
‘Koyaanisqatsi van Philip Glass is strikt genomen geen klassieke plaat. Maar ze zorgde er wel voor dat ik interesse kreeg in klassieke muziek. Ik leerde die plaat kennen als tiener en vond het meteen fantastische muziek. Ik speelde zelf klassieke gitaar en voelde er een klassieke laag in. En tegelijk zit er ook een elektronisch geluid in. In die plaat komt het allemaal samen. Ik heb de wereld van de klassieke muziek op mezelf leren kennen en Koyaanisqatsi was daarbij belangrijk. Die plaat maakte persoonlijk veel los. Glass is een componist die niet klassiek werkt, maar wel klassiek geschoold is. Hij maakte me warm voor andere dingen.’

‘Hertog Blauwbaards burcht van Béla Bartók vind ik ook een fantastische plaat, in de opname met Valery Gergiev, mezzosopraan Elena Zhidkova, basbariton Willard White en het London Symphony Orchestra. Dat is ook zo’n compacte muziek. Die opera duurt misschien maar net een uur, maar alles zit erin. Ik kan de melodieën van begin tot einde meezingen. Dat is voor mij als thuiskomen. Het geeft me energie om nog dieper in het klassieke repertoire te graven. Ik kan er naar blijven luisteren. Het gaat over liefde, de verhouding tussen man en vrouw en schoonheid. En dat in een heel complex verhaal dat heel mooi wordt gebracht. Als ik er naar luister, dan zit ik helemaal in die wereld. En dat is wat muziek moet doen.’

‘De Psalms of David gezongen door het King’s College Choir, dat is voor mij de basis en de essentie van muziekbeleving. Ik heb vorig jaar zelf een dienst in King’s Chapel in Cambridge met King’s College meegemaakt. Die muzikale ervaring is onbeschrijfelijk. Dat komt door de eenvoud van de melodieën gecombineerd met het respect voor de traditie. Als je daar naar luistert, ga je naar de essentie.’

‘Nu kies ik deze platen, maar morgen zal mijn antwoord misschien anders zijn. (lacht) Dan zitten de vioolpartita’s van Bach er zeker tussen. Mijn gemoedstoestand bepaalt de keuze. Soms heb ik zin in grootse muziek, dan weer in bescheidenheid, soms in iets romantisch, dan weer iets minimalistisch. En de zoektocht blijft duren. Het leuke aan klassieke muziek is dat het nooit stopt. Een leven is te kort om alles te leren kennen.’

Dodenmasker
‘Ik vind het enorm belangrijk om zo dicht mogelijk bij de componist als persoon te komen. Vorig jaar bezocht ik het geboortehuis van Beethoven in Bonn. In dat huis zag ik zijn dodenmasker. Dat vond ik zo uniek en bijzonder. Het is een afdruk van zijn gezicht toen hij dood was. Dichter bij hem kan je niet komen. Een replica daarvan, die moest ik hebben. En ik heb die dan ook meteen gekocht. Het is fantastisch om klassieke muziek tot leven te brengen. Met dat dodenmasker krijgen de muziek en de componist een gezicht.’

‘Ik wil componisten blijven ontdekken. Ik ben nog maar 25 jaar en er staat nog veel op mijn lijstje. Denk bijvoorbeeld aan steden bezoeken voor de componisten. Met een dodenmasker wordt het heel concreet. Ik zou heel graag het dodenmasker van Chopin hebben. Ik speur ernaar op eBay, maar het is heel moeilijk te vinden. Het lijkt misschien wat morbide. Maar voor mij haal ik niet de dood in huis. Het is net een en al leven.’ MVM

Vanaf dit seizoen presenteert Sander De Keere de Zaterdagmiddagconcerten. Op Klara gidst Sander je door het muzikale landschap in Iedereen Klassiek. Vanaf oktober doet hij dat met evenveel enthousiasme op zaterdagmiddag in de Koningin Elisabethzaal.

Een overzicht van alle Zaterdagmiddagconcerten:

 

Een overzicht van alle Zondagochtendconcerten:

 

Categorieën:De plaat

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s