Achter de schermen bij een repetitie van het Kinderkoor van de Vlaamse Opera

‘Dat is hier nog nooit zo plezant geweest!’

babelrepetitie-kinderkoor_22327890878_o

‘Petten af, gsm’s uit en weg!…’ Op de vijfde verdieping van de Van Ertbornstraat in Antwerpen repeteert op zondagochtend het kinderkoor van Opera Vlaanderen. In twee groepen, in twee sessies, telkens twee uur. Alles bij mekaar gaat het om zo’n 48 jongelui tussen pakweg 6 en 17 jaar, vrij evenwichtig verdeeld tussen jongens en meisjes. Hendrik Derolez, de leider van het kinderkoor, brengt ze in staat van paraatheid: ‘…want ik heb al jullie energie en aandacht nodig voor deze repetitie.’ De opwarming gaat van start van je broem broem broem en met toonintervallen om kaak en tong los te maken, powered by gevleugelde beeldspraak van Hendrik: ‘Maak van je mond een kathedraal, met een lage vloer en een hoog plafond’ en ‘Vul het hele lokaal met je stem, laat alle moleculen meetrillen!’ Een van de repetitieregels luidt: ‘Glimlach, ook als het slecht gaat.’
Hij heeft ze dan wel moeten afzetten, maar die pet is duidelijk belangrijk voor Nicolás Holemans. De klep is volgeschreven met voornamen. Vrienden? ‘Nee, YouTubers.’ Daar hoort uitleg bij. ‘Ik was op een beurs over games, en daar waren gasten die bekend zijn voor hun spelletjesbesprekingen op YouTube. Die heb ik hun handtekening gevraagd. Op mijn pet.’

Dat is een heel andere wereld dan die van La bohème, babelrepetitie-kinderkoor_22328765699_owaar hij nu voor komt oefenen. ‘Ja, daarin zijn wij arme straatkinderen. In de vorige opera waarin ik meedeed, Der Rosenkavalier, moesten we de snotapen uithangen. Rondrennen, roepen. Alles doen wat tegengesteld is aan een lief kind zijn. Dat was héél leuk.’ Wel spijtig dat de actie beperkt was: ‘We zaten in drie of vier acts, vijf minuten optreden, drie uur wachten, en dan opgaan om te buigen.’ Wat doen ze zoal in die wachttijd? ‘Spelen, huiswerk maken, een film bekijken. Ik heb toen Lord of the Rings gezien.’ Is hij nog op een andere manier muzikaal bezig? ‘Ik drum. Daarvoor ga ik naar de muziekschool. En elke maandag en woensdag repeteer ik bij Studio 100 in Schelle, voor de Samson en Gertshow en van die dingen.’ Nicolás’ smaak voor popmuziek is, gezien zijn leeftijd, klassiek te noemen: ‘Prince en Michael Jackson.’

‘Het deel dat we vandaag instuderen uit La bohème,’ legt Hendrik uit, ‘zit aan het einde van de tweede akte. Er is een stoet, de muzikanten lopen over het podium in uniform, en jullie gaan erachteraan.’ Toch even controleren of iedereen mee is met het verhaal: ‘Waar speelt dit zich ook alweer af ?’ ‘In Italië!’ ‘Nee, in Parijs!’ (‘Dat is geen land, joh!’) ‘Syrië!’ Hendrik: ‘Oké, Parijs was juist.’

Maar omdat Puccini een Italiaan was, wordt in dit Parijs Italiaans gezongen. De straatkinderen zullen schallen: ‘Daar is hij, de mooie tamboer-majoor.’ Dus: ‘Eccolo la! Il bel tambur maggior!’ Woord per woord krijgen de kinderen de zinnen opgelepeld. Eerst parlando, dan op toon, en elk koorlid komt aan de beurt. Een schitterende gouden staf komt er ook bij kijken. ‘La canna d’or, tutto splendor!’ Hendrik let erop dat iedereen de accenten op de juiste plek legt. En zo, stapsgewijs, schrijden de vorderingen voorwaarts, tot de koorkinderen in polonaiseopstelling de mooiste man van Frankrijk bezingen. Di Francia è il più bell’uom!
Is dat lastig, een partituur memoriseren in een taal die je niet kent? Hannah Duval (16 jaar) zingt zeven jaar mee. In het Frans, Russisch, Engels, al eens eerder Italiaans (‘In La strada, mijn eerste’) en zelfs in het Latijn – dat was voor een requiem. Bijgevolg weet ze dat het wel meevalt, ‘ook al omdat Hendrik altijd de betekenis erbij vertelt, dan blijft het beter hangen’. De jonge kinderen onthouden ook heel goed alles wat je hen voorschotelt.

Hoe is zij bij het koor gekomen? ‘Ik heb altijd graag gezongen. Je kent dat, met de radio meezingen, kinderliedjes nazingen… Om daarmee verder te kunnen gaan, ben ik bijna vanzelf uitgekomen bij het kinderkoor, denk ik. Ik hou van klassiek. Ik heb veel Radio Klara opstaan, en merk dat ik minder luister naar popmuziek dan de meeste van mijn leeftijdgenoten.’

Een actieve scoutingpolitiek voor zijn jeugdkoor voert Opera Vlaanderen niet. Als er audities zijn, krijgen muziekscholen daarvan bericht en wordt het op Facebook aangekondigd. Heel krachtig is het mond-aan-mondcircuit van ouders die op de een of andere manier een band hebben met de Opera. Die audities zijn geen keiharde examens: na een paar inzingoefeningen mag een kandidaat eender welk (kinder)liedje brengen. Aan de manier waarop dat gebeurt, merkt Hendrik Derolez of iemand potentieel heeft, spontaan is, en vlug iets oppikt.

babelrepetitie-kinderkoor_22515592245_oMaria (8 jaar) deed de audities mee op aansporing van haar mama. ‘Ik zong een liedje voor meer vrede op de wereld,’ zegt ze, en nu zit ze in de cast voor La bohème. Zo snel kan het dus gaan. Over de werklast maakt ze zich geen zorgen. ‘We krijgen de mappen met de teksten mee naar huis.’ Het minste dat je kunt zeggen, is dat Maria haar talenten optimaal verkent. ‘Ik ga naar muziekschool de Kunstbrug, daar volg ik Woord. Ik doe ook dwarsfluit. Maandag ga ik tennissen, dinsdag schaatsen, woensdag is er ballet, muziekles en woord, donderdag dwarsfl uit, vrijdag opnieuw tennis, zaterdag muziekschool, tekenles, ballet en Russische dans, en zondag kom ik naar de operarepetitie. Vroeger speelde ik piano, maar daar heb ik nu geen tijd meer voor.’ Niettegenstaande die drukke agenda zit Maria er vrij relaxed bij. ‘En straks, na de middag, ga ik naar circus Pipo. Joepie!’

Een proeve tot theorievorming: als je lid bent van het jeugdkoor, is de kans groot dat er thuis stevig aan muziek wordt gedaan. Neem nu Florian Acke. Zijn broer en zus zitten ook in het koor. Hij speelt viool, zijn zus ook, zijn mama zingt mooi en ‘twee jaar geleden kreeg mijn papa van ons een viool voor vaderdag, het is te zeggen, mijn mama heeft ze betaald.’ Vorige vakantie hebben ze met zijn allen een maand lang als straatorkest gespeeld in Gent. Dat was plezierig, en ook wel avontuurlijk. ‘Om op straat muziek te maken, moet je een speciaal pasje hebben. Mijn zus Marjolein zingt heel goed, maar ze had last om boven de instrumenten uit te komen; dus hadden we een keer een versterker en een micro mee. Maar toen is de politie geweest, want dat mocht niet.’ Musiceren is leuk, maar klimmen ook. ‘Op een klimmuur, ofwel gewoon in een boom.’ Ziet hij voor zichzelf een toekomst in de muziek? ‘Van toen ik twee jaar was, weet ik wat ik wil worden: brandweerman of Rode Kruishelper. Ik blijf bij het kinderkoor tot mijn stem zakt.’ En dan naar het volwassenenkoor? ‘Ja. Ofwel niets meer, hé.’

Er zijn een pupiter en een stoel leeg gebleven in het zanglokaal. Die is voorzien voor Merel De Coorde (13 jaar), maar ze komt vandaag later. Ze moet zich sparen, want vanavond zingt ze een solo in Wagners Tannhäuser. ‘Ik speel het herderinnetje dat Tannhäuser troost wanneer hij Venus verlaten heeft. Mijn solo duurt vijf minuten. Maar ik ben er al vijf maanden mee bezig.’ Dit is niet alleen zingen, maar ook acteren. En op haar eentje. ‘Het is altijd leuker als je op het toneel ook iets mag doen. Bij Parsifal was ik er ook bij, maar toen zaten we gewoon boven en speelden we dode kinderen. Dat heeft toch wat minder animo.’ Ook Merel komt uit een behoorlijk muzikaal gezin. ‘Mijn broer speelt viool, mijn moeder piano en mijn vader, die luistert gewoon graag naar muziek.’ Merel bezoekt veel klassieke concerten, ‘maar ik luister ook wel naar rock, hoor. Naar Muse, bijvoorbeeld, die heb ik via mijn broer leren kennen. Naast de muziek ga ik per week 1 à 2 uur schermen.’ Hoe bereidt ze zich voor op haar optreden van straks? ‘Zorgen dat ik goed uitgeslapen ben. Veel water drinken. Rustig blijven.’

Zondag, 14:00. De repetitie is gedaan en de jongelui stuiven het zaaltje uit. Buiten ligt een zonnige namiddag te wachten, dus klimmen, gamen, of een uitstap met pa en ma behoren nog allemaal tot de mogelijkheden. Door de trappenhal jodelt een kinderstem: ‘‘t Is feest, ‘t is feest, dat is hier nog nooit zo plezant geweest!’ FH

Edo de Waart dirigeert de Derde symfonie van Mahler, met deFilharmonie, Gerhild Romberger, Kinderkoor van de Vlaamse Opera en Collegium Vocale Gent. Op 27 en 28 mei in deSingel in Antwerpen en op 29 mei in Theater Heerlen in Heerlen.
infotickets

Categorieën:Extra

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s